Οι καλοκαιρινές διακοπές με την οικογένεια δημιουργούν υπέροχες αναμνήσεις.
Τα ξαδέρφια παίζουν μαζί από το πρωί μέχρι το βράδυ, ανακαλύπτουν παιχνίδια, μοιράζονται μυστικά και χτίζουν δεσμούς που μπορεί να κρατήσουν μια ζωή.
Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά.
Το ίδιο παιχνίδι που πριν δέκα λεπτά μοιράζονταν ειρηνικά, τώρα είναι η αφορμή για έναν μεγάλο καβγά.
Το ποιος θα κάτσει μπροστά στο αυτοκίνητο, ποιος πήρε το μεγαλύτερο κομμάτι καρπούζι, ποιος θα κρατήσει το κουβαδάκι ή ποιος θα διαλέξει το επόμενο παιχνίδι μπορεί ξαφνικά να γίνει το σημαντικότερο θέμα στον κόσμο.
Και, για να είμαστε δίκαιοι, στα μάτια των παιδιών εκείνη τη στιγμή είναι.
Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να θυμόμαστε είναι ότι οι συγκρούσεις ανάμεσα στα παιδιά δεν είναι πάντα κακό σημάδι.
Στην πραγματικότητα, αποτελούν μία από τις βασικές ευκαιρίες για να μάθουν να διαπραγματεύονται, να περιμένουν, να εκφράζουν τις ανάγκες τους και να λύνουν προβλήματα.
1. Δεν χρειάζεται να γίνεστε διαιτητής σε κάθε διαφωνία
Πολλές φορές ακούμε τον πρώτο δυνατό τόνο και τρέχουμε αμέσως:
«Τι έγινε; Ποιος ξεκίνησε;»
Όμως, αν κάθε μικρή διαφωνία λύνεται από έναν ενήλικα, τα παιδιά δεν έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν δικές τους δεξιότητες επίλυσης συγκρούσεων.
Αν η κατάσταση είναι ασφαλής, δοκιμάστε να περιμένετε λίγα λεπτά.
Μπορεί να εκπλαγείτε βλέποντας ότι τα παιδιά συχνά βρίσκουν μόνα τους μία λύση και πέντε λεπτά αργότερα παίζουν ξανά σαν να μην συνέβη τίποτα.
2. Επεμβαίνετε όταν υπάρχει κίνδυνος ή έλλειψη σεβασμού
Υπάρχουν στιγμές που ο ενήλικας πρέπει να μπει στη μέση.
Για παράδειγμα:
- σωματική επιθετικότητα
- προσβολές ή ταπείνωση
- μεγάλη διαφορά ηλικίας όπου το μικρότερο παιδί δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του
- συνεχόμενη στοχοποίηση ενός παιδιού
Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν λέμε:
«Βρείτε τα μόνοι σας.»
Βάζουμε ένα ξεκάθαρο όριο:
«Δεν επιτρέπουμε να χτυπάμε. Ας ηρεμήσουμε και θα βρούμε λύση.»
3. Μην ψάχνετε πάντα τον ένοχο
Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα για τους γονείς είναι να αποφασίσουν:
«Ποιος έφταιξε;»
Αλλά στις περισσότερες παιδικές συγκρούσεις η κατάσταση είναι πιο σύνθετη.
Αντί να κάνετε ανάκριση, βοηθήστε τα παιδιά να περιγράψουν τι συνέβη:
«Πες μου τι έγινε από τη δική σου πλευρά.»
«Εσύ πώς το είδες;»
Έτσι μαθαίνουν ότι η επίλυση ενός προβλήματος είναι πιο σημαντική από το να κερδίσουμε τη δίκη.
4. Θυμηθείτε ότι τα παιδιά χρειάζονται και διαλείμματα
Μερικές φορές οι καβγάδες δεν συμβαίνουν επειδή τα παιδιά δεν αγαπιούνται ή δεν ταιριάζουν.
Συμβαίνουν επειδή είναι μαζί όλη μέρα.
Σκεφτείτε και τους ενήλικες: ακόμη και τον καλύτερό μας φίλο να βάλουμε δίπλα μας 14 ώρες την ημέρα για δύο εβδομάδες, κάποια στιγμή θα μας ενοχλήσει ο τρόπος που αναπνέει.
Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο:
- να παίξουν μόνα τους
- να ηρεμήσουν
- να κάνουν κάτι διαφορετικό
Η απόσταση πολλές φορές σώζει τη σχέση.
5. Μην αναγκάζετε τα παιδιά να είναι συνεχώς μαζί
Μερικές φορές οι μεγάλοι έχουμε μία πολύ όμορφη εικόνα στο μυαλό μας:
«Τα ξαδέρφια θα περάσουν όλο το καλοκαίρι παίζοντας από το πρωί μέχρι το βράδυ.»
Η πραγματικότητα είναι ότι ακόμη και παιδιά που αγαπιούνται πολύ χρειάζονται χώρο.
Είναι απολύτως εντάξει αν κάποιο παιδί πει:
«Θέλω λίγο να παίξω μόνο μου.»
Η μοναχική απασχόληση δεν σημαίνει ότι η σχέση έχει πρόβλημα.
Και αν νιώθω ότι το δικό μου παιδί είναι πάντα το θύμα ή ο “κακός”;
Αυτό είναι ένα από τα πιο δύσκολα σημεία στις οικογενειακές διακοπές, γιατί εμπλέκονται και άλλοι γονείς, παππούδες και γιαγιάδες.
Προσπαθήστε να παρατηρήσετε τα γεγονότα και όχι μόνο τους ρόλους που έχουμε δώσει στα παιδιά.
Το «αυτός είναι πάντα ζωηρός» ή «εκείνη είναι πάντα ευαίσθητη» μπορεί να παγιδεύσει τα παιδιά σε ταυτότητες που δεν τους επιτρέπουν να αλλάξουν.
Κάθε παιδί χρειάζεται να νιώθει ότι έχει τη δυνατότητα να μάθει καλύτερους τρόπους επικοινωνίας.
Πότε χρειάζεται περισσότερη προσοχή;
Οι περιστασιακοί καβγάδες ανάμεσα στα παιδιά είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ανάπτυξης.
Αν όμως βλέπετε ότι το παιδί σας βρίσκεται συνεχώς αποκλεισμένο από την ομάδα, δέχεται συστηματική κοροϊδία, φοβάται να παίξει με τα ξαδέρφια του ή οι συγκρούσεις είναι τόσο έντονες που επηρεάζουν τη διάθεση και την αυτοπεποίθησή του, ίσως χρειάζεται μεγαλύτερη διερεύνηση.
Μέσα από τη συμβουλευτική γονέων μπορούμε να κατανοήσουμε μαζί τι συμβαίνει στις σχέσεις του παιδιού σας και να βρούμε πρακτικούς τρόπους να το βοηθήσουμε να αναπτύξει υγιείς κοινωνικές δεξιότητες και όρια.
Η πρώτη online γνωριμία είναι δωρεάν.


Θέλεις να μοιραστείς τις σκέψεις σου μαζί μου?