Βλέπετε δύο παιδιά να γνωρίζονται στην παραλία και μέσα σε δέκα λεπτά να χτίζουν κάστρα στην άμμο σαν να είναι φίλοι χρόνια.

Κοιτάτε το δικό σας παιδί που κάθεται δίπλα σας και σκέφτεστε:

«Μα γιατί δεν πάει να παίξει;»

Ίσως το έχετε ήδη ενθαρρύνει:
«Πήγαινε, θα περάσεις ωραία.»

Ίσως το έχετε ρωτήσει δέκα φορές:
«Είσαι σίγουρος ότι δεν θέλεις;»

Και ίσως έχετε αρχίσει να ανησυχείτε ότι κάτι δεν πάει καλά.

Πριν βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα, θυμηθείτε κάτι σημαντικό: δεν έχουν όλα τα παιδιά τον ίδιο τρόπο να συνδέονται με τους άλλους.

Κάποια παιδιά μπαίνουν σε μία παρέα μέσα σε δευτερόλεπτα. Άλλα χρειάζονται χρόνο να παρατηρήσουν, να νιώσουν ασφάλεια και μετά να κάνουν το πρώτο βήμα.

1. Μην το πιέζετε να πάει να παίξει αμέσως

Όσο περισσότερο πιέζουμε ένα ντροπαλό ή επιφυλακτικό παιδί, τόσο περισσότερο μπορεί να νιώθει ότι αποτυγχάνει.

Φράσεις όπως:

«Πήγαινε επιτέλους να παίξεις.»

«Όλα τα άλλα παιδιά παίζουν.»

ή

«Μην είσαι τόσο ντροπαλός.»

μπορεί να κάνουν το παιδί να πιστέψει ότι υπάρχει κάτι λάθος με τον χαρακτήρα του.

Αντί γι’ αυτό, δώστε του χρόνο.

Μπορείτε να πείτε:

«Βλέπω ότι θέλεις πρώτα να παρακολουθήσεις λίγο. Είναι εντάξει. Όταν νιώσεις έτοιμος, μπορείς να πλησιάσεις.»

---

2. Γίνετε η γέφυρα, όχι ο αντικαταστάτης

Κάποια παιδιά δυσκολεύονται να κάνουν το πρώτο βήμα, όχι γιατί δεν θέλουν φίλους, αλλά γιατί δεν ξέρουν πώς να ξεκινήσουν.

Μπορείτε να βοηθήσετε διακριτικά.

Για παράδειγμα:

«Βλέπω ότι και εκείνο το παιδάκι φτιάχνει κάστρο. Θέλεις να πάμε μαζί να του δώσουμε ένα κουβαδάκι;»

Η ιδέα είναι να του δώσετε μία μικρή βοήθεια στην αρχή και μετά να κάνετε πίσω.

---

3. Μην κολλάτε την ταμπέλα “ντροπαλό”

Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε έχουν σημασία.

Όταν ένα παιδί ακούει συνεχώς:

«Αυτός είναι ντροπαλός.»

μπορεί να αρχίσει να το θεωρεί μόνιμο κομμάτι της ταυτότητάς του.

Αντί για:

«Δεν παίζει γιατί είναι ντροπαλός.»

μπορούμε να πούμε:

«Χρειάζεται λίγο χρόνο μέχρι να γνωρίσει τους άλλους.»

Η δεύτερη φράση αφήνει χώρο για εξέλιξη.

---

4. Μην το αφήνετε να μένει μόνο με εσάς όλη την ώρα

Από την άλλη πλευρά, το να αποδεχόμαστε τον χαρακτήρα του παιδιού δεν σημαίνει ότι δεν το βοηθάμε να δοκιμάσει νέες εμπειρίες.

Η ισορροπία είναι το κλειδί.

Αν κάθε φορά που νιώθει άβολα επιστρέφει αμέσως σε εσάς, μπορεί να χάσει την ευκαιρία να ανακαλύψει ότι τελικά μπορεί να τα καταφέρει.

Μείνετε κοντά, δώστε ασφάλεια, αλλά ενθαρρύνετε μικρά βήματα.

---

5. Διδάξτε απλές κοινωνικές «ατάκες»

Πολλά παιδιά δεν ξέρουν πώς να ξεκινήσουν ένα παιχνίδι.

Μπορείτε να κάνετε εξάσκηση μαζί τους στο σπίτι:

• «Μπορώ να παίξω κι εγώ;»
• «Θέλεις να φτιάξουμε μαζί ένα κάστρο;»
• «Θέλεις να σου δανείσω το φτυαράκι μου;»

Μικρές φράσεις μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά.

---

Και αν τελικά δεν κάνει φίλους στην παραλία;

Ας είμαστε ειλικρινείς.

Δεν χρειάζεται κάθε παιδί να επιστρέψει από τις διακοπές με πέντε καινούριους φίλους και έναν κατάλογο τηλεφώνων.

Μερικά παιδιά απολαμβάνουν περισσότερο το παιχνίδι με την οικογένειά τους ή χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να δημιουργήσουν μία σχέση.

Ο στόχος δεν είναι να αλλάξουμε την προσωπικότητα του παιδιού μας.

Ο στόχος είναι να του δώσουμε την αυτοπεποίθηση και τα εργαλεία ώστε, όταν θέλει να συνδεθεί με άλλους, να μπορεί να το κάνει.

---

Πότε χρειάζεται περισσότερη προσοχή;

Η επιφυλακτικότητα σε νέες κοινωνικές καταστάσεις είναι συνηθισμένη στην παιδική ηλικία. Ωστόσο, αν βλέπετε ότι το παιδί αποφεύγει σταθερά οποιαδήποτε επαφή με συνομηλίκους, βιώνει έντονο άγχος πριν από κοινωνικές δραστηριότητες ή η δυσκολία στις φιλίες επηρεάζει την αυτοεκτίμηση και την καθημερινότητά του, μπορεί να χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη.

Μέσα από τη συμβουλευτική γονέων μπορούμε να κατανοήσουμε μαζί τις κοινωνικές ανάγκες του παιδιού σας, να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή του και να βρούμε πρακτικούς τρόπους για να κάνει σχέσεις με περισσότερη ασφάλεια και χαρά.

Η πρώτη online γνωριμία είναι δωρεάν.