Καθημερινά περιστοιχιζόμαστε από αντικείμενα – μερικά καινούργια, με την τελευταία τεχνολογία και φανταχτερά. Κι όμως, αν ψάξεις λίγο πιο βαθιά, θα βρεις εκείνα τα παλιά αντικείμενα που έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ρουτίνας σου. Μια παλιά κούπα που πίνεις τον καφέ σου; Ένα ρολόι χειρός με φθαρμένο λουράκι; Ίσως ένα στυλό που γράφει με τη δική του ξεχωριστή “ψυχή”;
Αυτά τα αντικείμενα κρύβουν ιστορίες. Και, κάποιες φορές, γίνονται μάρτυρες της ίδιας μας της ζωής. Μας ακολουθούν από σπίτι σε σπίτι, από δουλειά σε δουλειά, κι έχουν μέσα τους τις σιωπηλές λεπτομέρειες του ποιοι ήμασταν και ποιοι είμαστε σήμερα.
Γιατί κρατάμε κάτι παλιό;
Ίσως γιατί δουλεύει ακόμα. Ίσως γιατί μας θυμίζει έναν άνθρωπο. Ή γιατί απλώς μας αρέσει. Το παλιό αποκτά μια άλλη βαρύτητα – δεν είναι πια απλώς αντικείμενο, είναι ιστορία. Και, στην καθημερινότητα που αλλάζει διαρκώς, το παλιό μπορεί να γίνει άγκυρα.
Είναι ωραίο να κοιτάς ένα παλιό αντικείμενο και να νιώθεις πως σε κρατάει με έναν ήρεμο τρόπο, σαν να σου λέει “είμαι ακόμα εδώ”.
Η δική μου απάντηση;
Θα γελάσεις — είναι μια παλιά… πιτζάμα. Όχι η ωραία, η άλλη. Αυτή με την τρύπα στο γόνατο που δεν πετιέται γιατί «είναι άνετη». Έχω αγοράσει καλύτερες, έχω πει δεκάδες φορές πως θα την αντικαταστήσω, αλλά μάντεψε: κάθε βράδυ, αυτή τραβάω από το συρτάρι. Μυρίζει σπίτι, Netflix, και «δεν χρειάζεται να είμαι τίποτα για κανέναν τώρα». Κι αυτό δεν το αλλάζω εύκολα.
Τι είναι το πιο παλιό πράγμα που χρησιμοποιείς καθημερινά;
Γράψε μου στα σχόλια ή κράτησέ το για σένα — αρκεί να του χαμογελάσεις λίγο παραπάνω σήμερα.
Αν θέλεις, μοιράσου μια φωτογραφία του στο Instagram και κάνε με tag @sonia_rompoti_msc με το hashtag #εσύεγώκαιμιαερώτηση
Θέλεις να μοιραστείς τις σκέψεις σου μαζί μου?