«Μα γιατί φοβάσαι; Κοίτα όλα τα άλλα παιδιά που παίζουν!»
Είναι μία φράση που πολλοί γονείς λένε με την καλύτερη πρόθεση. Θέλουν να ενθαρρύνουν το παιδί τους, να του δείξουν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος και να το βοηθήσουν να ξεπεράσει τον φόβο του.
Όμως για ένα παιδί που εκείνη τη στιγμή νιώθει πραγματικά φόβο, η σύγκριση με τα άλλα παιδιά μπορεί να κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα.
Αν το παιδί σας αρνείται να μπει στη θάλασσα, κλαίει όταν πλησιάζει το νερό ή θέλει να βρίσκεται μόνο στην αγκαλιά σας, δεν σημαίνει ότι είναι κακομαθημένο ή ότι θα φοβάται για πάντα.
Ο φόβος απέναντι σε κάτι καινούριο ή απρόβλεπτο είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ανάπτυξης.
1. Πρώτα αποδεχτείτε το συναίσθημα, μετά βοηθήστε το να το αντιμετωπίσει
Ένα παιδί που φοβάται δεν χρειάζεται να ακούσει:
«Μην φοβάσαι.»
Γιατί μέσα του σκέφτεται:
«Μα φοβάμαι.»
Δοκιμάστε αντί γι’ αυτό:
«Βλέπω ότι η θάλασσα σου φαίνεται λίγο τρομακτική σήμερα. Είμαι εδώ μαζί σου.»
Όταν ένα παιδί νιώθει ότι το καταλαβαίνουμε, είναι πιο πιθανό να δοκιμάσει κάτι καινούριο.
2. Προχωρήστε με μικρά βήματα
Ο στόχος δεν είναι να περάσουμε από το:
«Δεν μπαίνω ούτε με τα δάχτυλα.»
στο:
«Κολυμπάω μόνο μου στα βαθιά.»
μέσα σε μία ημέρα.
Τα μικρά βήματα μπορεί να είναι:
- να παίξει με την άμμο κοντά στο νερό
- να βρέξει τα πόδια του
- να κρατήσει ένα κουβαδάκι μέσα στη θάλασσα
- να μπει στην αγκαλιά σας μέχρι το σημείο που αισθάνεται ασφαλές
Κάθε μικρή επιτυχία χτίζει αυτοπεποίθηση.
3. Μην το δωροδοκείτε για να μπει στο νερό
«Αν μπεις, θα σου πάρω παγωτό.»
Ακούγεται σαν εύκολη λύση, αλλά το μήνυμα που μπορεί να πάρει το παιδί είναι:
«Αυτό που φοβάμαι είναι τόσο τρομακτικό που χρειάζομαι ανταμοιβή για να το κάνω.»
Είναι καλύτερο να επαινείτε την προσπάθεια:
«Μπράβο που δοκίμασες να βρέξεις τα πόδια σου σήμερα. Ήταν πολύ γενναίο.»
4. Προσέξτε τις δικές σας αντιδράσεις
Τα παιδιά παρατηρούν τους γονείς περισσότερο από όσο νομίζουμε.
Αν δείχνετε άγχος, εκνευρισμό ή απογοήτευση, το παιδί μπορεί να νιώσει ότι απογοητεύει εσάς ή ότι ο φόβος του είναι πρόβλημα.
Η ηρεμία σας είναι το μεγαλύτερο μήνυμα ασφάλειας.
5. Μην συγκρίνετε το παιδί σας με άλλα παιδιά
«Η ξαδέρφη σου είναι μικρότερη και κολυμπάει.»
«Όλα τα παιδιά παίζουν εκτός από εσένα.»
Αυτές οι φράσεις μπορεί να δημιουργήσουν ντροπή, αλλά σπάνια δημιουργούν θάρρος.
Κάθε παιδί έχει διαφορετικό ρυθμό. Κάποια παιδιά μπαίνουν στο νερό από την πρώτη ημέρα. Άλλα χρειάζονται χρόνο.
Και οι δύο περιπτώσεις είναι φυσιολογικές.
Τι γίνεται αν δεν μπει ποτέ στη θάλασσα φέτος;
Ας πούμε κάτι που ίσως σας ανακουφίσει:
Δεν είναι υποχρεωτικό να «νικήσουμε» κάθε φόβο μέσα σε μία εβδομάδα διακοπών.
Το πιο σημαντικό δεν είναι να γυρίσετε σπίτι λέγοντας:
«Επιτέλους μπήκε στη θάλασσα.»
Το σημαντικό είναι το παιδί να μάθει:
«Όταν φοβάμαι κάτι, μπορώ να το αντιμετωπίσω σιγά σιγά και έχω έναν ενήλικα δίπλα μου που με στηρίζει.»
Αυτό είναι ένα μάθημα που θα το ακολουθήσει πολύ περισσότερο από μία βουτιά.
Πότε χρειάζεται περισσότερη προσοχή;
Οι περισσότεροι φόβοι στην παιδική ηλικία είναι προσωρινοί και μειώνονται με την υπομονή και τη σταδιακή έκθεση.
Αν όμως ο φόβος είναι πολύ έντονος, επηρεάζει πολλές πλευρές της καθημερινότητας του παιδιού ή βλέπετε ότι αποφεύγει συνεχώς νέες εμπειρίες λόγω άγχους, ίσως χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη.
Μέσα από τη συμβουλευτική γονέων μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τους φόβους του παιδιού και να βρούμε πρακτικούς τρόπους ώστε να αναπτύξει περισσότερη ασφάλεια και αυτοπεποίθηση.
Η πρώτη online γνωριμία είναι δωρεάν.


Θέλεις να μοιραστείς τις σκέψεις σου μαζί μου?