Το καλοκαίρι έχει μία δική του γεύση. Μυρίζει θάλασσα, καρπούζι, παγωτό μετά την παραλία και βραδινές βόλτες στην πλατεία.
Και κάπου ανάμεσα σε αυτές τις όμορφες στιγμές ακούγεται η φράση:
«Μαμά, θέλω άλλο ένα παγωτό.»
Για πολλούς γονείς, το καλοκαίρι γίνεται μία συνεχής διαπραγμάτευση γύρω από γλυκά, σνακ και λιχουδιές. Από τη μία δεν θέλουμε να στερήσουμε από τα παιδιά τις μικρές χαρές των διακοπών. Από την άλλη, δεν θέλουμε κάθε γεύμα να αντικατασταθεί από παγωτό και μπισκότα.
Πώς βρίσκουμε λοιπόν την ισορροπία;
1. Μην κάνετε το παγωτό τον «κακό»
Όταν ένα φαγητό γίνεται εντελώς απαγορευμένο, συχνά αποκτά ακόμα μεγαλύτερη δύναμη στα μάτια του παιδιού.
Αν το μήνυμα είναι:
«Το παγωτό είναι κακό και δεν πρέπει να το τρως ποτέ.»
το παιδί μπορεί να αρχίσει να το βλέπει σαν κάτι πολύτιμο που πρέπει να αποκτήσει με κάθε τρόπο.
Αντί για αυτό, μπορούμε να μιλήσουμε για ισορροπία:
«Το παγωτό είναι μία νόστιμη λιχουδιά που απολαμβάνουμε κάποιες φορές μέσα στην εβδομάδα, μαζί με φαγητά που δίνουν ενέργεια στο σώμα μας.»
2. Βάλτε τους κανόνες πριν ξεκινήσει η διαπραγμάτευση
Η στιγμή που το παιδί στέκεται μπροστά στο ψυγείο με τα παγωτά δεν είναι η καλύτερη στιγμή για να αποφασίσετε τους κανόνες.
Συζητήστε τους από πριν.
Για παράδειγμα:
«Στις διακοπές τρώμε παγωτό μετά την παραλία ή στη βραδινή μας βόλτα.»
Έτσι το παιδί ξέρει τι να περιμένει και μειώνονται οι καθημερινές μάχες.
3. Προσφέρετε επιλογές αντί για συνεχόμενα “όχι”
Τα παιδιά έχουν ανάγκη να νιώθουν ότι έχουν κάποιο έλεγχο.
Αντί για:
«Όχι, δεν θα φας τίποτα άλλο.»
δοκιμάστε:
«Σήμερα έχουμε ήδη φάει το παγωτό μας. Θέλεις να διαλέξεις καρπούζι ή γιαούρτι με μέλι;»
Το όριο παραμένει, αλλά το παιδί συμμετέχει στην επιλογή.
4. Προσέξτε μήπως η λιγούρα είναι στην πραγματικότητα πείνα ή βαρεμάρα
Το καλοκαίρι οι ώρες αλλάζουν. Μπορεί να τρώμε πιο αργά, να περνάμε ώρες στην παραλία ή να μένουμε περισσότερο σπίτι.
Ένα παιδί που ζητά συνεχώς κάτι να φάει μπορεί:
- να πεινάει πραγματικά
- να διψάει
- να έχει βαρεθεί
- να χρειάζεται ένα διάλειμμα από τη δραστηριότητα
Πριν πείτε αμέσως «όχι», προσπαθήστε να καταλάβετε τι κρύβεται πίσω από την ανάγκη.
5. Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε το φαγητό ως ανταμοιβή ή τιμωρία
«Αν φερθείς καλά, θα πάρεις παγωτό.»
«Αφού έκανες φασαρία, σήμερα δεν έχει γλυκό.»
Όταν το φαγητό συνδέεται συνεχώς με τη συμπεριφορά, μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη συναισθηματική αξία.
Είναι προτιμότερο να υπάρχουν σταθερά όρια ανεξάρτητα από το αν το παιδί είχε μία καλή ή δύσκολη ημέρα.
Και αν μία μέρα φάει δύο παγωτά;
Πάρτε μία βαθιά ανάσα.
Δεν θα καταστρέψετε τη διατροφή του παιδιού σας επειδή μία ημέρα στις διακοπές έφαγε παραπάνω γλυκό.
Η σχέση που δημιουργούμε με το φαγητό σε βάθος χρόνου είναι πολύ πιο σημαντική από μία μεμονωμένη ημέρα.
Τα παιδιά χρειάζονται να μάθουν την ισορροπία, όχι να μεγαλώσουν με ενοχές γύρω από την απόλαυση.
Πότε χρειάζεται περισσότερη προσοχή;
Αν η σχέση του παιδιού με το φαγητό φαίνεται να συνοδεύεται από έντονο άγχος, κρυφό φαγητό, συνεχείς συγκρούσεις στο σπίτι ή αν αισθάνεστε ότι η διατροφή έχει γίνει καθημερινή πηγή έντασης για όλη την οικογένεια, η υποστήριξη από έναν επαγγελματία μπορεί να βοηθήσει.
Μέσα από τη συμβουλευτική γονέων μπορούμε να εξετάσουμε μαζί τις ανάγκες της δικής σας οικογένειας και να βρούμε τρόπους να βάλετε όρια χωρίς να μετατρέπεται κάθε γεύμα σε μία μάχη.
Η πρώτη online γνωριμία είναι δωρεάν.


Θέλεις να μοιραστείς τις σκέψεις σου μαζί μου?