Ο ρόλος που δεν χωρά τον άνθρωπο
Υπάρχει ένας τύπος άντρα που όλοι αναγνωρίζουμε — ο “προστάτης”. Ο άντρας που κρατά τα πάντα όρθια. Ο πατέρας, ο σύζυγος, ο εργαζόμενος. Ο άντρας που “δεν λυγίζει” γιατί πρέπει να στηρίξει τους άλλους. Ο ρόλος αυτός μοιάζει ηρωικός. Αλλά πίσω από την επιφάνεια, συχνά κρύβει εξάντληση, ενοχές και αδιέξοδο.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που ξυπνούν κάθε πρωί με έναν κόμπο στο στήθος, μια αίσθηση αποτυχίας, και ένα βάρος που δεν είναι δικό τους. Είναι το βάρος της προσδοκίας. Το βάρος του “πρέπει”.
Όταν η ταυτότητα σου δεν σου επιτρέπει να είσαι
Η πατριαρχική κοινωνία δεν χαρίζει στους άντρες την πολυτέλεια της αδυναμίας. Δεν επιτρέπει χώρο για ρήγματα, για σκέψη, για “δεν μπορώ”.
Ο άντρας που χάνει τη δουλειά του νιώθει ότι έχασε την αξία του. Ο άντρας που δεν καταφέρνει να προσφέρει στην οικογένεια αισθάνεται ανεπαρκής. Ο άντρας που κουράζεται, ντρέπεται.
Και έτσι γεννιέται μια επικίνδυνη εξίσωση:
Είσαι ό,τι προσφέρεις. Αν πάψεις να προσφέρεις, παύεις να αξίζεις.
Αυτή είναι η ρίζα της εσωτερικής καταπίεσης. Εκεί αρχίζει η φθορά.
Ο άντρας που δεν αναγνωρίζεται για την ψυχή του, αλλά για τη χρηστικότητά του, δεν αντέχει για πολύ. Κι ας φαίνεται καλά.
Η εσωτερική μοναξιά πίσω από τη “σταθερότητα”
Πολλοί άντρες δεν θα μιλήσουν ποτέ για την πίεση που νιώθουν. Δεν θα πουν “κουράστηκα”, “δεν με ακούει κανείς”, “θέλω να φύγω και να μην κοιτάξω πίσω”.
Αντί γι’ αυτό, θα συνεχίσουν να γελούν, να δουλεύουν, να “είναι εκεί” για όλους. Μέχρι που μια μέρα… δεν θα είναι.
Γιατί η ψυχική αντοχή δεν χτίζεται μόνο με θέληση. Χτίζεται με αποδοχή, με χώρο, με ανθρώπους που δεν σε αγαπούν για την προσφορά σου, αλλά για το ποιος είσαι. Και όταν αυτή η αγάπη απουσιάζει, αρχίζει να λείπεις πρώτα από τον εαυτό σου.
Πώς μπορεί να αλλάξει αυτό;
Η απάντηση δεν είναι να “παραιτηθεί” ο άντρας από τον ρόλο του. Είναι να τον επαναπροσδιορίσει.
Να πάψει να μετρά τον εαυτό του με βάση την απόδοσή του.
Να δώσει στον εαυτό του άδεια να είναι άνθρωπος — όχι μηχανή.
Να μάθει ότι το να ζητήσει στήριξη δεν ακυρώνει την αντοχή του. Την τιμά.
Αυτό δεν είναι εύκολο. Για να φτάσει κάποιος εκεί, πρέπει πρώτα να καταλάβει ότι το βάρος που κουβαλά δεν είναι δικό του. Του το φόρεσαν. Και ότι μπορεί να το αφήσει κάτω, χωρίς να πάψει να είναι αξιόλογος, δυνατός, σημαντικός.
Αν νιώθεις κούραση, ίσως δεν είναι μόνο σωματική
Ίσως έχεις κουραστεί να προσπαθείς να είσαι όλα για όλους.
Ίσως χρειάζεσαι χώρο για να είσαι απλώς εσύ.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις μόνος.
Μπορείς να μιλήσεις.
Μπορείς να επιτρέψεις στον εαυτό σου να ακουστεί.
Μπορείς να θυμηθείς ότι η ζωή δεν είναι ρόλος. Είναι σχέση.
Αν αυτό το βάρος σού είναι γνώριμο, ας το κουβεντιάσουμε μαζί.
Στείλε μου μήνυμα ή κλείσε μια συνεδρία.
Δεν είσαι μόνος. Και δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα.
#soniarompoti #αντρικήψυχικήυγεία #αντρικήκόπωση #ευθύνηκαιβάρος #mensmentalhealth #ψυχικήυγεία #μίλαγιαναζήσεις
Θέλεις να μοιραστείς τις σκέψεις σου μαζί μου?