Όταν τα Χριστούγεννα σε βρίσκουν μόνο


Υπάρχουν Χριστούγεννα γεμάτα φωνές, οικογένειες, μαζώξεις και πολύχρωμα φώτα. Και υπάρχουν και άλλα Χριστούγεννα. Εκείνα που σε βρίσκουν με ησυχία. Με κενό σπίτι. Με ένα τραπέζι για έναν.

Κανείς δεν θέλει να το παραδέχεται, αλλά όλο και περισσότεροι άνθρωποι περνούν τις γιορτές μόνοι — για χίλιους λόγους: απόσταση, απώλεια, χωρισμός, δουλειά, απομάκρυνση, κούραση, τοξικότητα, ανάγκη για ηρεμία.

Και το πιο δύσκολο δεν είναι η μοναξιά η ίδια. Είναι η αίσθηση ότι «έπρεπε» να είσαι αλλού. Να είσαι με κάποιους. Να μην είσαι μόνος.

Η κοινωνική αφήγηση είναι τόσο δυνατή, που η πραγματικότητα μοιάζει «λάθος» αν δεν ταιριάζει στο κάδρο.

Αλλά μια αλήθεια πρέπει να ειπωθεί ξεκάθαρα:
Το να περάσεις Χριστούγεννα μόνος δεν είναι αποτυχία. Είναι συνθήκη. Και πάνω απ’ όλα, είναι ανθρώπινο.

Η μοναξιά των Χριστουγέννων δεν πονάει επειδή είσαι μόνος — αλλά επειδή η εποχή “ζητάει” το αντίθετο

Αν πέρναγες μια απλή Κυριακή μόνος, ίσως να μην σε ενοχλούσε. Αλλά τα Χριστούγεννα… είναι μια άλλη ιστορία.

Τα social media γεμάτα χαμόγελα. Οι φίλοι σου σε τραπέζια. Οι σειρές και οι διαφημίσεις με οικογένειες που γελάνε. Το «μαζί» παντού.

Η δική σου σιωπή μέσα σε αυτό τον θόρυβο, γίνεται πιο ηχηρή.
Και εκεί, η μοναξιά αποκτά βάρος.

Δεν είναι ότι σου λείπει απαραίτητα παρέα.
Συχνά, σου λείπει το νόημα αυτών των ημερών.
Σου λείπει αυτό το μικρό «ανήκω κάπου», ακόμα κι αν συνήθως προτιμάς την ηρεμία.

Η μοναξιά των Χριστουγέννων είναι διαφορετική γιατί συγκρίνεται με ένα ιδανικό που σπάνια υπάρχει στην πραγματικότητα.

Κάποιοι είναι μόνοι επειδή πέρασαν πολλά. Και χρειάζονται μια παύση.

Υπάρχει και κάτι άλλο που δεν συζητάμε συχνά:
Μερικοί άνθρωποι δεν είναι μόνοι επειδή δεν είχαν επιλογή.
Είναι μόνοι επειδή έπρεπε να πάρουν έναν χώρο απόστασης.

Από κακές σχέσεις.
Από δύσκολες οικογενειακές δυναμικές.
Από χρόνια εξάντληση.
Από ανασφάλεια.
Από θλίψη που δεν έβρισκε χώρο.

Και όταν έρχεται ο Δεκέμβριος, αυτή η παύση είναι ακόμα πιο ορατή. Αποκαλύπτει πόσο πολύ κουράστηκες όλη τη χρονιά. Πόσο δεν έβρισκες χώρο να αναπνεύσεις. Πόσο πολύ ήθελες να ανήκεις κάπου — αλλά όχι με τίμημα τον εαυτό σου.

Το να είσαι μόνος αυτές τις μέρες μπορεί να είναι και προστασία. Μια στιγμή να ξαναβρείς εσένα.

Όμως υπάρχουν και εκείνες οι μοναξιές που πονάνε πιο βαθιά

Υπάρχουν Χριστούγεννα που πονάνε γιατί κάποιος λείπει. Λείπει για πάντα ή λείπει μόνο για τώρα. Λείπει συναισθηματικά ή λείπει πρακτικά.

Η απώλεια — με όποια μορφή — κάνει τις γιορτές πιο σκοτεινές. Τα φώτα φωτίζουν κι αυτό που δεν θέλεις να δεις: εκείνη την καρέκλα που είναι άδεια. Εκείνο το γέλιο που δεν ακούγεται πια.

Και αυτό δεν ξεπερνιέται με «θα είμαστε καλά».
Θέλει χρόνο. Θέλει τρυφερότητα. Θέλει λόγια που δεν πιέζουν.

Μερικές φορές, το να είσαι μόνος τα Χριστούγεννα είναι μια πράξη επεξεργασίας. Κι αυτό είναι απόλυτα εντάξει.

Υπάρχει τρόπος να μη γίνει η μοναξιά μια μαύρη τρύπα

Το ζητούμενο δεν είναι να «γεμίσεις το σπίτι» με κόσμο. Το ζητούμενο είναι να γεμίσεις το μέσα σου με παρουσία — τη δική σου.

Η μοναξιά γίνεται πιο ανεκτή όταν υπάρχει μια έστω μικρή γέφυρα:
μια τηλεφωνική κλήση, μια σύντομη βόλτα, ένα μικρό πρόγραμμα για τη μέρα σου, μια ρουτίνα ζεστασιάς, ένα τελετουργικό δικό σου.

Η αίσθηση σύνδεσης δεν προέρχεται μόνο από άλλους ανθρώπους. Προέρχεται κι από την αίσθηση ότι παίρνεις τον εαυτό σου sul serio. Ότι δεν τον αφήνεις στο περιθώριο.
Ότι λες: «Ναι, είμαι μόνος σήμερα, αλλά δεν είμαι εγκαταλελειμμένος από μένα.»

Μικρή λίστα: Τρεις τρυφεροί τρόποι να φροντίσεις εσένα όταν είσαι μόνος στις γιορτές

  1. Κράτα ένα μικρό τελετουργικό για εσένα (ένα φως, μια μουσική, ένα ρόφημα, μια ειλικρινή στιγμή).
  2. Συνδέσου έστω για λίγο με έναν άνθρωπο — με ενα τηλεφώνημα, ένα ηχητικό μήνυμα, μια φωνή αρκεί.
  3. Δώσε άδεια στον εαυτό σου να μη «νιώθει γιορτινά». Δεν είναι απαραίτητο για να αξίζεις αγάπη.

Αυτό που θέλω να κρατήσεις

Το να περάσεις τα Χριστούγεννα μόνος δεν σε κάνει λιγότερο άνθρωπο, λιγότερο άξιο, λιγότερο δυνατό. Δεν κάνει τη ζωή σου μικρή.

Κάνει τη ζωή σου αληθινή.

Και ίσως αυτή η ησυχία να είναι το πρώτο βήμα μιας αλλαγής που χρειαζόσουν.
Ίσως φέτος οι γιορτές να είναι πιο αθόρυβες. Αλλά μπορεί μέσα σε αυτή την ησυχία να βρεις κάτι που έχασες καιρό: τον εαυτό σου.

Έν κατακλείδι..

Αν οι φετινές γιορτές σε βρίσκουν μόνο, κουρασμένο, άδειο ή απλώς χαμένο μέσα σε σκέψεις που δεν χωράνε αλλού, δεν χρειάζεται να το περάσεις χωρίς στήριξη.

Θέλεις να μοιραστείς τις σκέψεις σου μαζί μου?