Κάθε Σεπτέμβρη, οι μητέρες βρίσκονται στο κέντρο της θύελλας: λίστες σχολικών, ώρες μελέτης, δραστηριότητες, δουλειά, σπίτι. Είναι εκείνες που συνήθως “κρατούν τα νήματα” και φροντίζουν να λειτουργεί το ρολόι της οικογένειας.
Όμως η αλήθεια είναι πως η διαρκής φροντίδα των άλλων μπορεί να αφήνει τη μητέρα εξαντλημένη, με ελάχιστο χώρο για τον εαυτό της.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη πρόκληση: πώς θα βρεθεί ισορροπία ανάμεσα στη φροντίδα όλων και στην προσωπική ψυχική υγεία.
Η μητέρα ως “αόρατη ορχήστρα”
Συχνά λέμε ότι η μητέρα είναι “πολυεργαλείο”. Στην πραγματικότητα, είναι σαν μαέστρος σε ορχήστρα: προσπαθεί να συγχρονίσει όλα τα όργανα – παιδιά, σχολείο, εργασία, νοικοκυριό – ώστε η μελωδία να βγει αρμονική. Αν όμως ο μαέστρος κουραστεί ή καταρρεύσει, όλη η ορχήστρα βγαίνει εκτός ρυθμού.
Αυτό σημαίνει ότι η φροντίδα του εαυτού της μητέρας δεν είναι πολυτέλεια· είναι αναγκαιότητα για την ισορροπία της οικογένειας.
Οργάνωση: φίλος ή εχθρός;
Οι περισσότερες μητέρες ξεκινούν τη σχολική χρονιά με πρόγραμμα: τετράδια, λίστες, ημερολόγια. Αυτή η οργάνωση είναι σημαντική, αλλά μπορεί να γίνει και παγίδα. Αν κάθε λεπτό είναι προγραμματισμένο, η μητέρα καταλήγει να νιώθει φυλακισμένη στο ίδιο της το πλάνο.
Η λύση βρίσκεται στην ευέλικτη οργάνωση: ένα βασικό πλαίσιο που επιτρέπει αλλαγές. Για παράδειγμα, αντί να υπάρχει αυστηρή ώρα μελέτης, μπορεί να υπάρχει “παράθυρο μελέτης” που προσαρμόζεται στις ανάγκες της ημέρας.
Η ψυχική επιβάρυνση της μητέρας
Πέρα από την πρακτική κούραση, υπάρχει και το συναισθηματικό φορτίο:
- Η ευθύνη να πάνε όλα “καλά” στο σχολείο.
- Οι συγκρίσεις με άλλες μητέρες που φαίνεται να τα καταφέρνουν “τέλεια”.
- Η ενοχή όταν κάτι ξεφεύγει από τον έλεγχο.
Αυτά τα βάρη συχνά δεν συζητιούνται. Οι μητέρες μαθαίνουν να χαμογελούν, να λένε “όλα καλά”, ενώ μέσα τους κουβαλούν άγχος, εξάντληση και πολλές φορές μοναξιά.
Η αυτοφροντίδα ως εργαλείο και όχι ως πολυτέλεια
Η αυτοφροντίδα δεν σημαίνει μόνο spa ή διακοπές. Σημαίνει να αναγνωρίζει η μητέρα τις ανάγκες της και να τις τιμά. Αυτό μπορεί να είναι:
- δέκα λεπτά ησυχίας το πρωί με καφέ,
- μια μικρή βόλτα μόνη της,
- ένα τηλεφώνημα σε φίλη που την καταλαβαίνει,
- ή το να πει “όχι” σε κάτι που την πιέζει.
Όταν η μητέρα δίνει στον εαυτό της λίγο χώρο, δεν “παίρνει από τα παιδιά”· αντιθέτως, δίνει το καλύτερο παράδειγμα για το πώς μαθαίνουμε να φροντίζουμε τον εαυτό μας.
Ισορροπία σχέσεων και ρόλων
Η μητέρα δεν είναι μόνο μητέρα· είναι γυναίκα, σύντροφος, επαγγελματίας, φίλη. Αν εγκλωβιστεί μόνο στον ρόλο της μητέρας, χάνει την αίσθηση του εαυτού της. Η ισορροπία έρχεται όταν θυμάται ότι έχει δικαίωμα να ζει όλες τις πλευρές της ζωής της – χωρίς ενοχές.
Εν κατακλείδι..
Η μητέρα δεν χρειάζεται να είναι τέλεια. Χρειάζεται να είναι παρούσα, ανθρώπινη και διαθέσιμη – πρώτα για τον εαυτό της και μετά για τα παιδιά της. Μια σχολική χρονιά γεμάτη ισορροπία δεν χτίζεται με αλάνθαστα προγράμματα, αλλά με κατανόηση, ευελιξία και φροντίδα της ψυχικής υγείας.
Θέλεις να μοιραστείς τις σκέψεις σου μαζί μου?