Υπάρχουν λέξεις που ακούγονται συχνά στις συνεδρίες μου με γυναίκες:
“Δεν πρέπει να γκρινιάζω.”
“Αν δεν τα κάνω εγώ, ποιος θα τα κάνει;”
“Μήπως είμαι υπερβολική;”
Γυναίκες που τα δίνουν όλα —στη δουλειά, στο σπίτι, στα παιδιά, στους γονείς, στις σχέσεις— και σπάνια δίνουν κάτι στον εαυτό τους. Που θεωρούνται «η δυνατή του περιβάλλοντος» αλλά βαθιά μέσα τους νιώθουν εξαντλημένες, παγιδευμένες ή και αόρατες.
Αν είσαι μία από αυτές, αυτό το άρθρο γράφτηκε για σένα.
Η πολιτισμική αφήγηση της «καλής γυναίκας»
Για γενιές, οι γυναίκες μεγαλώνουν με συγκεκριμένα μηνύματα:
Να είσαι γλυκιά. Υπομονετική. Υποστηρικτική. Να μη δημιουργείς φασαρία. Να προσαρμόζεσαι. Να προσφέρεις. Και να προσφέρεις χωρίς αντάλλαγμα.
Ακόμα και όταν αλλάζουν οι εποχές, ο εσωτερικός διάλογος παραμένει:
“Μπορεί να δουλεύω 12 ώρες, αλλά πρέπει να είμαι και παρούσα για όλους.”
“Αν πω όχι, θα θεωρηθεί εγωιστικό.”
Το αποτέλεσμα; Ένα συνεχές τρέξιμο για να ικανοποιηθούν προσδοκίες που ποτέ δεν τέθηκαν από την ίδια τη γυναίκα.
Όταν η ψυχική κόπωση γίνεται ησυχία
Η χρόνια συναισθηματική καταπίεση και υπερφόρτιση δεν φωνάζει πάντα. Συχνά έρχεται σιωπηλά:
- Ένα συνεχές αίσθημα ενοχής όταν κάνεις κάτι για σένα.
- Μια εσωτερική κόπωση που δε φεύγει με ύπνο.
- Μια έλλειψη νοήματος, ακόμα και αν τα έχεις κάνει όλα “σωστά”.
- Μια αίσθηση ότι έχεις χαθεί κάπου στη διαδρομή.
Κι όμως, οι περισσότερες γυναίκες συνεχίζουν να λειτουργούν. Να χαμογελούν. Να αποδίδουν. Μέχρι τη στιγμή που το σώμα ή η ψυχή λένε «ως εδώ».
Τι είναι το “girlboss burnout”;
Σε αντίθεση με την κλασική εξάντληση, το burnout σε γυναίκες υψηλής λειτουργικότητας συνοδεύεται από μια βαθιά αίσθηση αποσύνδεσης από τον εαυτό. Μπορεί να έχεις πετύχει τους στόχους σου, να έχεις μια “καλή” ζωή εξωτερικά, αλλά μέσα σου να μην αισθάνεσαι πλήρης.
Μερικά σημάδια περιλαμβάνουν:
- Δυσκολία συγκέντρωσης και απώλεια ενδιαφέροντος
- Συναισθηματική αποστασιοποίηση από πρόσωπα και καταστάσεις
- Εσωτερική κούραση χωρίς προφανή λόγο
- Αίσθημα ανεπάρκειας ακόμα και όταν δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό
Αν διακρίνεις κάτι από αυτά, να θυμάσαι: Δεν σημαίνει ότι κάτι πάει «στραβά» μαζί σου. Σημαίνει απλώς ότι χρειάζεσαι χώρο.
Η ανάγκη να ξαναγίνεις πρωταγωνίστρια στη ζωή σου
Η θεραπεία δεν προσπαθεί να σε αλλάξει. Προσπαθεί να σε επιστρέψει στον εαυτό σου. Σε εκείνη τη γυναίκα που υπήρχε πριν την υπερπροσπάθεια, πριν τις υποχρεώσεις, πριν την εξουθένωση. Μια γυναίκα που μπορεί να έχει ανάγκες, όρια, επιθυμίες — και να αξίζει χώρο χωρίς να απολογείται.
Στη θεραπευτική διαδικασία:
- Διερευνούμε τις εσωτερικές σου πεποιθήσεις
- Αναγνωρίζουμε τις ενοχές που δε σου ανήκουν
- Ενδυναμώνουμε την αίσθηση προσωπικού νοήματος
- Επαναφέρουμε τον αυτοσεβασμό ως πυρήνα της φροντίδας
✔️ Η μία και μοναδική “λίστα” του άρθρου:
5 απαλά βήματα για να αρχίσεις να συνδέεσαι ξανά με σένα:
- Παρατήρησε χωρίς κριτική πότε νιώθεις ενοχή για αυτοφροντίδα.
- Άρχισε να λες “όχι” σε μικρά, καθημερινά πράγματα.
- Δώσε χρόνο σε κάτι που δε σχετίζεται με παραγωγικότητα.
- Γράψε —έστω και μία φορά— πώς πραγματικά νιώθεις.
- Μίλησε με έναν επαγγελματία για όλα όσα κρατούσες μέσα σου.
Δεν είσαι μόνη. Δεν είσαι «αχάριστη». Δεν φταις.
Αν νιώθεις ότι δεν αναγνωρίζεσαι, ότι δεν σε βλέπουν για αυτό που κουβαλάς, αν φοβάσαι πως θα φανείς αδύναμη αν ζητήσεις στήριξη… να σου πω το εξής:
Το να ζητάς βοήθεια είναι μια πράξη δύναμης.
Το να επαναπροσδιορίζεις τον ρόλο σου στη ζωή σου είναι θάρρος.
Και η ξεκούραση, η φροντίδα, η αποκατάσταση… είναι δικαίωμα, όχι πολυτέλεια.
Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτές τις γραμμές…
Η ψυχοθεραπεία μπορεί να γίνει ο δικός σου χώρος ανάσας. Να γίνει η παύση που χρειάζεσαι για να ξαναβρείς τις λέξεις, τη χαρά και την ταυτότητα που ίσως έχει ξεθωριάσει.
Αν είσαι έτοιμη να φροντίσεις τη δική σου αλήθεια, επικοινώνησε μαζί μου. Μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε τον ασφαλή χώρο που τόσο σου έχει λείψει.
Θέλεις να μοιραστείς τις σκέψεις σου μαζί μου?