Άνεση: το πιο ήσυχο εργαλείο θεραπείας που έχουμε


Daily writing prompt
What strategies do you use to increase comfort in your daily life?

From now on, all articles on this page will be published in both Greek and English. I want to make sure that everyone who visits – whether they speak Greek, English, or both – feels seen, understood, and included. Greek will always appear first, followed by the English translation.

Welcome – I’m so glad you’re here.

Η αναζήτηση άνεσης δεν είναι πολυτέλεια – είναι μια μορφή αυτορρύθμισης και βασικός μηχανισμός φροντίδας του εαυτού.

Όταν εντοπίζουμε τι μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς, ζεστοί και ήρεμοι, ενεργοποιούμε τον παρασυμπαθητικό νευρικό μας σύστημα (το σύστημα ξεκούρασης και χώνευσης), μειώνοντας το στρες, ενισχύοντας την ψυχολογική ανθεκτικότητα και αυξάνοντας τη συγκέντρωση.


Μικρές στρατηγικές άνεσης – όπως ένα γνώριμο άρωμα, μια καθημερινή ρουτίνα, ή λίγα λεπτά σιωπής – λειτουργούν ως «άγκυρες» μέσα σε έναν χαοτικό κόσμο.


Για πολλούς ανθρώπους, ιδίως αν είναι νευροδιαφορετικοί ή έχουν ιστορικό τραύματος, η άνεση είναι ο πυρήνας της συναισθηματικής επιβίωσης. Δεν είναι τεμπελιά. Είναι θεραπευτικό εργαλείο.

Η δική μου απάντηση – από καρδιάς:

Ως σύμβουλος ψυχικής υγείας, συγγραφέας και μαμά, οι μέρες μου είναι γεμάτες φροντίδα για τους άλλους. Γι’ αυτό έχω μάθει να εντοπίζω αυτά τα μικρά σημεία μέσα στη μέρα που με βοηθούν να επιστρέψω σε μένα.


Κρατάω πάντα δίπλα μου ένα φλιτζάνι τσάι με πορτοκάλι, βανίλια και μέλι – το άρωμά του με ησυχάζει (για τους θεραπευόμενους που συχνά με ρωτούν κατά τη διάρκεια συνεδριών τί είναι αυτό που πίνω ;). Ανάβω αρωματικό κεράκι και βάζω απαλή μουσική όταν δουλεύω ή γράφω. Το γραφείο μου έχει μια κουβέρτα και ένα μαξιλάρι που μ’ αγκαλιάζουν κυριολεκτικά, ακόμα και όταν πρέπει να δημιουργώ τεχνητό παγετώνα με το aircondition για να τα ευχαριστηθώ.


Αυτά τα μικρά τελετουργικά με γειώνουν. Είναι σαν να μου ψιθυρίζω: «Είσαι ασφαλής εδώ». Δεν είναι πολυτέλεια. Είναι μια καθημερινή, στοργική υπενθύμιση ότι και εγώ αξίζω φροντίδα.


Seeking comfort isn’t laziness – it’s emotional regulation.


When we consciously add calming, familiar elements to our day, we activate our parasympathetic nervous system (the rest-and-digest mode), helping reduce stress and rebuild inner safety.


Comfort strategies – like warm lighting, soft fabrics, or soothing sounds – act as anchors in a chaotic world. For neurodivergent individuals or those with trauma histories, comfort isn’t optional. It’s essential.


Choosing comfort means telling your nervous system: “You are safe now.”

My answer – from the heart:

As a mental health therapist, author, and mum, I spend my day holding space for others. That’s why I’ve learned to create small, sacred pockets of comfort just for me.
There’s always a vanilla, orange, and honey tea next to my desk – the scent alone brings me back to myself. Also, I light a candle every day, even when I’m just answering emails and have a relaxing playlist on repeat, even during sessions. My office has a fluffy blanket and a soft pillow on my chair – their touch offers me safety when the world asks too much (even if I need to have the A/C on turbo, to be able to enjoy them)


These rituals are my nervous system’s lullaby. They remind me: you’re safe, you’re allowed to feel good.

Comfort is not a luxury. It’s self-respect in daily form.

Θέλεις να μοιραστείς τις σκέψεις σου μαζί μου?