Sonia Rompoti, MSc, BSc

Όταν πονάς αλλά δεν ξέρεις πώς να το δείξεις

Η απώλεια είναι πάντα δύσκολη. Μα για τους άντρες, συχνά, είναι και ανώνυμη.
Γιατί όταν πεθαίνει κάποιος, δεν πεθαίνει μόνο ένας άνθρωπος. Πεθαίνει και η εικόνα που είχες για τον εαυτό σου μαζί του. Και πολλές φορές, αυτός ο εαυτός, δεν έχει πουθενά να πάει.

Ο άντρας που πενθεί, δεν είναι πάντοτε ορατός. Δεν είναι εκείνος που καταρρέει δημόσια. Είναι εκείνος που συνεχίζει να πηγαίνει στη δουλειά. Που κλείνεται στο αυτοκίνητό του. Που δεν μιλάει, γιατί δεν έχει τις λέξεις — και δεν του μάθανε ότι επιτρέπεται να τις έχει.

Η απώλεια στον αντρικό ψυχισμό

Στην κουλτούρα μας, οι άντρες “κρατάνε”. Δεν λυγίζουν. Δεν κλαίνε. Δεν χρειάζονται στήριξη. Κι όταν χάνουν — έναν άνθρωπο, έναν ρόλο, μια σχέση, έναν σκοπό — συνεχίζουν σαν να μην έγινε τίποτα. Γιατί κανείς δεν τους είπε πώς να σταματήσουν.

Η απώλεια στους άντρες συχνά γίνεται θυμός, αδιαφορία, απομάκρυνση. Ή χειρότερα — γίνεται σιωπή. Γίνεται αλκοόλ. Γίνεται δουλειά χωρίς σταματημό. Γίνεται μια ζωή χωρίς χαρά.
Όχι επειδή δεν πονάνε. Αλλά επειδή δεν ξέρουν πώς να πενθήσουν.

Το πένθος δεν είναι αδυναμία. Είναι σχέση.

Το πένθος δεν είναι ένα στάδιο που περνάς και “ξεμπερδεύεις”. Είναι η απόδειξη ότι κάτι σήμαινε κάτι για σένα.
Και κάθε άντρας που χάνει κάτι ή κάποιον, χρειάζεται χώρο να αναγνωρίσει τη διαφορά που άφησε πίσω του αυτή η απώλεια.

Μα το πρόβλημα είναι ότι δεν βρίσκει χώρο. Ούτε στην οικογένεια. Ούτε στη δουλειά. Ούτε στις αντρικές του φιλίες.

Ποιος θα ρωτήσει έναν άντρα “πώς είσαι;” και να μείνει για να ακούσει την απάντηση;

Κι έτσι το πένθος γίνεται ιδιωτικό. Και το ιδιωτικό γίνεται επικίνδυνο όταν δεν εκφράζεται.

Τι χρειάζεται ο άντρας που πενθεί;

Πρώτα απ’ όλα, άδεια. Όχι από τους άλλους. Από τον εαυτό του.
Άδεια να μην είναι εντάξει. Να μην έχει απαντήσεις. Να μην “προχωρήσει” αμέσως.
Και μετά, ασφάλεια. Έναν χώρο που δεν θα του πει “έλα, κοίτα μπροστά”, αλλά “μείνε όσο χρειαστείς εδώ”.

Η θεραπεία γίνεται καταφύγιο. Όχι για να φύγει ο πόνος, αλλά για να αποκτήσει μορφή. Για να ειπωθεί χωρίς ντροπή. Για να αναγνωριστεί χωρίς να ακυρωθεί.
Και μέσα από αυτό, ο άντρας ξαναβρίσκει κομμάτια του εαυτού του που νόμιζε πως πέθαναν κι αυτά μαζί με την απώλεια.

Αν πενθείς και δεν το έχεις ονομάσει…

Ίσως δεν χρειάζεται να το λες. Αρκεί να το νιώσεις.
Δεν είσαι αδύναμος. Δεν είσαι λιγότερο άντρας επειδή πονάς.
Το πένθος είναι το σημάδι ότι αγάπησες, ότι προσπάθησες, ότι έχασες κάτι που άξιζε.

Και αυτό, δεν σε μικραίνει. Σε βαθαίνει.

Αν κουβαλάς κάτι μέσα σου που δεν έχεις μοιραστεί — ας το πούμε μαζί.
Στείλε μου μήνυμα, μίλα με κάποιον που εμπιστεύεσαι, ή ξεκίνα θεραπεία.
Το πένθος σου έχει φωνή. Αξίζει να ακουστεί.

#soniarompoti #πένθοςστουςάντρες #αντρικήαπώλεια #mensmentalhealth #μίλαγιαναζήσεις #θεραπείαχωρίςντροπή #ψυχικήυγεία #αντρικήσιωπή